Elke dag een kater zonder de voordelen

Stop. Dat zei mijn lijf een tweetal jaar geleden. Gewoon ‘stop’. Studies liepen mis, mijn hoofd was kapot en mijn doel in dit leven was zoek. Na twee jaar zoeken en onderzoeken staan we hier: nergens.

Ondertussen passeerden al verschillende ziektes de revue. Het begon met fibromyalgie, nu CVS en binnenkort misschien chronische Lyme. Ik word daar echt ontzettend moe van. Van geen uitsluitsel, geen blijf met mezelf. Ik had mij er relatief goed bij neergelegd dat mijn situatie is zoals ze was. Veel rust, focus op positieve dingen en kijken naar de toekomst. Maar dan zweeft een nieuwe theorie voorbij en besef je dat je niet mag opgeven.

En daar heb ik het nu zo verdomd moeilijk mee. Waarom vechten voor iets waarvan ik niet weet of het wel uithaalt? Anderzijds is wat ik nu heb op lange termijn misschien schadelijk voor mijn lichaam en hoe langer het duurt, hoe minder kans ik heb op volledige genezing. Wie weet hoe lang loop ik hier al mee? Het enige wat ze uit een hele resem onderzoeken hebben gehaald is dat ik ooit klierkoorts had. Een héle resem. Onderzoeken. Terwijl ik mij dagelijks voel alsof ik een kater heb, verstopt alles wat ik heb zich als ze onderzoeken wat ik nu precies heb. En dan denk je maar aan één piste meer; het is iets heel kleins dat zich verstopt in je lichaam. Dat heet dan onder de populaire diagnose: Lyme. Chronisch. Bacteriën die zich verstoppen en je niet zomaar kan terugvinden. Of dat kan? Ik ben geen dokter, maar ik studeer Chemie en zie redelijk wat over bacteriën. Dus ja, ergens geloof ik er wel in.

Het moet gewoon anders. De klassieke geneeskunde is voorbijgestreefd. Al die mensen met diagnoses die op niets slaan (letterlijk, want je kan het niet zien) en toch kijken ze niet verder dan hun neus lang is. Ik word daar zó verdomme kwaad van. Ik stormde laatst nog heel kwaad buiten uit het UZ, gewoon omdat ze precies niets willen vinden. Klierkoorts die ik jaren geleden had kunnen ze vinden, maar zoeken op verdere bacteriële infecties? Nee hoor. Ga maar naar het buitenland en betaal met je eigen centen. Wij laten je gewoon creperen. Hoe je daar als arts achter kan staan, dat begrijp ik niet. (Later had ik enorm veel spijt van mijn kwade optreden, want ik was de rest van de dag futloos door de ‘inspanning’)

Ik wil dus zelf verder zoeken, alvorens mij met nog een ziekte op te laten stapelen die ik misschien niet heb. Volgend jaar kies ik voor de afstudeerrichting biochemie, zodat ik nog meer kan bezig zijn met wat ik nu heb. Het lijkt hypochondrische toestanden aan te nemen, maar hoe zou je zelf zijn? Voorlopig doe ik verder met mijn lijf.

In case you’re wondering, hoe het met me gaat? Zoals altijd.. Moeheid, een tegenwerkend lijf en pijnlijke delen in mijn lichaam zijn de wekelijkse tot dagelijkse kost. Elke dag een kater, without the benefits.

Advertenties

3 gedachtes over “Elke dag een kater zonder de voordelen

  1. Spinocle, ik volg je op twitter en je tweet altijd een kater bracht me hier aangezien ik zo ook altijd m’n leven beschrijf tegen de 1000 dokters die ik al bezocht heb.

    Soit blablablabla… Bekijk eens de afdeling brain in Sint Augustinus antwerpen. Ik begin daar volgende week een eerste behandeling … Eerste dokters in 15 jaar die bereid zijn mee te denken en te luisteren….

    Geen idee wat het zal geven maar ik zou zeggen bekijk het eens en wie weet

    Veel geluk

  2. Het heeft me echt geraakt, maar bij een stuk als dit kan je toch moeilijk op ‘like’ klikken? Ik hoop alvast mee dat je het ooit vindt én nog harder hoop ik dat je het krijgt opgelost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s